هیچ کس نیست که یکدم به دلم آتشی اندازد
که فروغش برد از خاطر من یاد تو را
قطره های باران
روی هر پنجره و کوه درخت
می بارند به شوق
تو به گستردگی دریایی
بوی باران داری
و همیشه بر دلم می باری....

تو را به جای همه ی روزگارانی که نمی زیسته ام دوست می دارم

 تو را به جای همه ی کسانی که دوستشان نمی داشته ام دوست می دارم...

برای عطر گستره ی بیکران و برای عطر نان گرم برای برفی که اب می شود برای نخستین گل.. .. برای جانوران پاکی که ادمی نمی رماندشان

 تو را برای دوست داشتن دوست می دارم

جز تو که مرا منعکس تواند کرد

 من خود خویشتن رابس اندک می بینم میان گذشته و امروز

از جدار اینه ی خویشتن گذشتن نتوانستم

 باید زندگی را لغت به لغت فرا گیرم راست از ان گونه که لغت به لغت از یادش می برند

 تو را دوست می دارم ، برای فرزانگیت که ازان من نیستی

 تو را برای سلامت به رغم همه ی ان چیزها یی که به جز وهمی نیست دوست میدارم

برای این قلب جاودانی که بازش نمی دارم

 تو می پنداری که شکی حال انکه جز دلیلی نیست

 تو همان افتاب بزرگی که در سر من بالا می رود بدان هنگام که از خویشتن در اطمینانم     ….

باید بنویسم ...
هنوز هم باید بنوسم ...
هر چند دیگر بهانه ای برای نوشتن ، بهانه ای برای خندیدن ، بهانه ای
برای گریستن ، بهانه ای برای زندگی کردن دیگر بهانه ای برای هیچ
چیزی وجود ندارد .مدتهاست نگریستم .
حتی مدت هاست که نخندید ه ام .
راستی من کیستم .
مدتهاست که دیگر خودم را نمی شناسم .
به من بگویید من کیستم ؟

مثل   اون موج صبوری که وفاداره به دریا

تو مهـــــی مثل حقیقت مهــــربونی مثل   رویا

  چقدر تازه و پاکی مثل یا سهای تو باغــچه

  مثل اون   دیـــوان حــافظ که نشسته لب طاقچه  

تو مثل اون گل سرخی که گذاشتم لب دفتر

مثل اون حــــرفی که ناگفته میمونه دم آخـــــر  

تو مثل بارون عشقـی روی تنهائـی شاعــر             

تو همـون آبــی که رسمــه بریزند پشت مسـافر

مثل برق دوتا چشمی توی یه قـاب شکـسته              

  مثل پرواز واســـه قلـــبی که یکی بالاشو بسته

تو مثل چشمه آبــی واسـه تشنه تو بیابــون              

مثل یه آشنــــا تو غـربت واسـه عاشـق مجنون

تو مثل یــه سرپناهی واسـه عابـــر غریــبه              

مثل چشــمای قشنــگی که تــو حسـرت یه سیبه

دل تـو یه آسـمــونی دل تنـگ من زمـــینی                

میدونـم عـــوض نمــیشی توخودت گفتی همینی

مثل یه تولــدی تــو مثل تقدیــر مثل قسمـت             

مثل الماسی که هیچکس واسه اون نذاشته قیمت

مثل نذر بچه هایــی مثل التــماس گلــــدون               

مثل ابتدای راهــــی مثل آینــــه مثل شمـــعدون

پرنازی مثل لــیلــی پر شعـــری مثل نیمــا              

  دیـدن تـو رنگ مهــــــره رفتن تـو رنگ یلـــدا

چشمه   چشمای نازت مثل اشک من زلاله                              

  مثل زندگی روابرها بودنت    بامن محاله

                می‌اندیشی که تو تردیدی اما تو تنها دلیلی 

                تو خورشید رخشانی هستی که بر من می‌تابی 

                 هنگامی که به خویش مغرورم

                 سپیده که سر بزند
 

                 در این بیشه‌زار خزان زده شاید گلی بروید

                شبیه آنچه در بهار بوئیدیم 
 

        پس به نام زندگی  

                                         هرگز نگو هرگز...

نازم به ناز آن کس که ننازد به ناز خويش

 مارا به ناز نازفروشان نياز نيست

تا خدا بنده نواز است به خلقش چه نياز؟

 مي کشم ناز يکي تا به همه ناز کنم.....